Dünya gazetesi yazarı Naki Bakır’ın Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) verilerinden derlediği analize göre, 2026 yılının ilk dokuz ayında yüksek faiz, daralan iç talep ve sıkı para politikalarının reel sektö üzerindeki baskısı borç ödeme krizine dönüştü. Türkiye genelinde takipteki alacaklar hızla tırmanırken, sorunun özellikle Anadolu kentlerinde derinleştiği görüldü. Bu süreçte takipteki kredi borcu en hızlı büyüyen iller arasında Karabük, Türkiye genelinde 2’nci sıraya yerleşti.
Karabük’te Batık Kredi Oranı Yüzde 4,08’e Yükseldi
Ağır sanayisi, demir-çelik sektörü ve yüksek girdi maliyetlerinin baskısı altında ayakta kalmaya çalışan Karabük’te finansal dengeler ciddi şekilde bozuldu. Naki Bakır’ın aktardığı verilere göre, Karabük’te 31 Aralık 2025 tarihinde yüzde 1,81 seviyesinde olan takipteki alacak oranı, 30 Eylül 2026 itibarıyla keskin bir sıçrama kaydederek yüzde 4,08’e ulaştı.
Dokuz aylık dönemde kentin takipteki borç stoku yüzde 142,2 oranında arttı. Karabük’ün bankalar tarafından takibe alınan sorunlu alacak tutarı net 1,3 milyar lira artarak toplamda 2,3 milyar liraya fırladı.
Türkiye Genelinde Zirve Edirne, Karabük ve Adıyaman’ın
BDDK verilerine dayandırılan habere göre, 81 ilin tamamında takipteki kredi hacmi yükselirken, oransal artışta zirveyi yüzde 152,3’lük büyüme ve 3,4 milyar liraya ulaşan takipteki alacak stokuyla Edirne çekti. Edirne’nin ardından yüzde 142,2’lik artışla Karabük 2’nci sırada yer alırken, deprem sonrası finansal erteleme dönemlerinin sona ermesiyle takipteki borcu yüzde 137,7 artan Adıyaman 3’üncü oldu. Bu illeri sırasıyla Ordu, Bitlis, Niğde, Kayseri, Uşak, Bartın ve Siirt izledi.
Anadolu Sanayisi Metropollere Kıyasla Daha Hızlı Bozuluyor
Dünya gazetesi yazarı Naki Bakır'ın haberinde yer alan analize göre, krediye ulaşmakta zorlanan Anadolu esnafı ve KOBİ’leri hızla kara listeye düşüyor. Yurt içi toplam kredilerde Türkiye ortalaması takibe düşme oranı yüzde 3,11 seviyesinde kalırken; Karabük, yüzde 4,08’lik takip oranıyla ülke ortalamasını geride bıraktı. Karabük gibi üretim merkezlerinde yaşanan bu hızlı bozulmanın istihdam ve üretim kayıpları yaratma riski, önümüzdeki dönemin en kritik makroekonomik tehlikelerinden biri olarak masada duruyor.
